Op de middelbare school bestaat sinds een aantal jaren de mogelijkheid om het vak Culturele en Kunstzinnige Vorming (CKV) te kiezen.
Van kunst in de klas wordt veel heil verwacht: het brengt jongeren niet alleen kennis van de culturele canon bij, het kan ook een nieuwe generatie voor kunst interesseren. De eerste CKV-leerlingen zijn inmiddels van school, met een enorme theoretische kennis en daarnaast wat praktische bagage. Hele groepen leerlingen zijn immers op een culturele trip naar bijvoorbeeld Rome geweest. Voor sommigen duurde zo’n trip eeuwen, maar dat even terzijde.
Voor minister van der Hoeven, die nog enkele dagen minister van Onderwijs is, was het al snel duidelijk. Al vrij snel na de invoering wist ze te melden dat elk kind in Nederland in ieder geval één kunsttalent moet kunnen ontwikkelen. Als dat toch eens bewaarheid kon worden?
Bezoeken aan musea, concerten, toneelvoorstellingen, musicals etcetera vormen ook een verplicht onderdeel van CKV. Mooie initiatieven, vooral omdat de meeste trips niet worden vergoed en ouders c.q. verzorgers op cultureel-kunstzinnige wijze hieraan financieel dienen bij te dragen. Er doen verhalen de ronde dat leerlingen een uiterst interessante uitvoering van de Matthäuspassion bijwoonden waarbij het sms-verkeer binnen de desbetreffende ruimte gigantische vormen aannam. Van der Hoeven moet vooral hoop blijven koesteren.
Sinds eergisteren is er meer hoop voor de CKV-ers. Er is een activiteit bijgekomen, die als ‘toneelvoorstelling’ mag worden aangemerkt. Nu al weet ik zeker dat dit niet lang genoeg kan duren voor een groot aantal leerlingen, dat kunsttalenten zich eerder manifesteren en dat sms-verkeer tot een minimum beperkt blijft. Voor de leeftijdsgrens zal ongetwijfeld een creatieve oplossing worden bedacht. Waar deze hoop op gebaseerd is? Hierop:
ficale=fiscale
