Een deel van het Zuiden (en enkele plukken daarboven) gaat de komende dagen ‘uit het dak’. Want op de kalender prijkt carnaval. Lang geleden duurde dit in wezen rooms-katholieke feest drie dagen -van zondag tot en met dinsdag- maar God bemerkte geleidelijk een verlenging van dit festijn, en zag desalniettemin dat het goed was. Zou God een gedreven liberaal geworden zijn, nu hij steeds meer zijn goedkeuring geeft aan onze gedragingen? Wie zal het zeggen. De vastentijd van veertig dagen, die direct na carnaval start, nemen we ook al niet zo nauw meer. Sterker nog: we kennen amper de betekenis nog. Wat dat betreft kunnen we misschien nog wat leren van vredige moslims, die de vergelijkbare ramadan nog enigszins hoog hebben zitten. Maar dat komt mogelijk door het Suikerfeest aan het einde van deze periode, waarbij men zich zodanig volpropt met vast en vloeibaar voedsel, dat zelfs het einde van de Hongerwinter in Nederland met het nuttigen van wat eetbare zaken daarbij volkomen in het niet valt.
Carnaval. Vanmorgen las ik in de regionale krant dat het ‘het feest der feesten’ was, teneinde de sleur van de rest van het jaar te ontvluchten. Gemakshalve tellen we dan natuurlijk de vier vakanties per jaar niet mee, de uitstapjes in heel wat weekenden, evenals het ’socialiseren’ als ontspanning. Want dat hoort ook bij ’sleur’. Daarom is het zo goed dat er zoiets bestaat als carnaval. En gezond ook. Half Nederland ligt ongeveer een week na dit antisleurspektakel uitgeteld en met koorts, vergezeld van welige ziektekiemen, snotterend onder de lakens. Wie weet is dit euvel wel opgelopen onder de lakens. God mag het zeggen want hij ziet alles. Bovendien zou het ongetwijfeld weer z’n goedkeuring hebben.
Ondertussen spartelen Bea, Maxi, Cosi Willem en circa 20 koninklijke peuters vrolijk in de Oostenrijkse sneeuw. Skiën ontbreekt natuurlijk ook niet, net als bij de hordes Nederlanders die de komende dagen eveneens de Winter-Efteling in de Alpen zullen bezoeken. Eerst naar boven met de lift om daarna in een vliegende vaart bergafwaarts te gaan.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het activiteitenpatroon van heel wat Nederlanders tijdens deze dagen ook een dalend niveau kent. Men moet plotseling massaal weg, helemaal uit ‘de sleur’, al dan niet in eigen land. Alle vrienden en overige bekenden doen het immers ook dus dan moet je wel. Hoe creatief! Ik vrees dat God ook dat goedkeurt.
Het kan natuurlijk zo zijn dat deze opperbevelhebber van het leven uit onmacht en futloosheid, versterkt door de afgelopen tientallen jaren, zich nauwelijks nog ergens druk om maakt en ‘iets’ al snel goed vindt. Wie weet is hij het al jaren gewoon helemaal zat.
Proost!
